Największym wyzwaniem technicznym przy dobudowie garażu do istniejącego domu jest ryzyko nierównomiernego osiadania obu części budynku. Dom mieszkalny jest konstrukcją cięższą, starszą i już „ustabilizowaną” w gruncie, natomiast nowy garaż będzie przez pierwsze lata osiadał w innym tempie.
Dlaczego nierównomierne osiadanie garażu jest problemem?
Jeżeli nowy garaż zostanie na sztywno połączony ze ścianą domu, różnice w osiadaniu mogą prowadzić do powstawania rys i pęknięć w miejscu styku obu konstrukcji. Z czasem mogą one obejmować:
- pęknięcia tynku,
- uszkodzenia ścian nośnych,
- rozszczelnienie połączeń i izolacji.
Aby temu zapobiec, stosuje się dylatację, czyli celowe oddzielenie ścian garażu od ściany domu które pozwala obu częściom budynku pracować niezależnie, kompensując różnice w osiadaniu bez przenoszenia naprężeń na konstrukcję.
Dylatacja nie dotyczy fundamentów. W istocie najlepszym rozwiązaniem jest wykonanie jednego wspólnego fundamentu. Ława fundamentowa zapewnia stabilność całej konstrukcji i równomierne przenoszenie obciążeń na grunt przy jednoczesnym oddzieleniu ścian nadziemnych.
Starannie zaprojektowane i wykonane połączenie konstrukcyjne pozwala uniknąć zarówno problemów statycznych, jak i długofalowych uszkodzeń wynikających z wilgoci.